در دفاع از وقت تفریح: 5 شیوه ای که بازی به یادگیری فرزندتان کمک می کند

بر یکی از مهمترین شیوه های یادگیری بچه های کم سن: از طریق بازی غیرساختارمند و خود هدایت شده، اولویت داشته باشد. در اینجا پنج شیوه ای وجود دارد که تاثیرات مثبتی بر یادگیری هر بچه می گذارد.

والدین و معلمان به یک نحو به شنیدن مطالب زیاد در مورد ضوابط، برنامه آموزشی و امتحانات ضروری عادت دارند. تحصیل تبدیل به یک تجربه بسیار ساختارمند شده است، حتی برای کم سن ترین دانش آموزان. و آن ساختار قطعا هدفی را دنبال می کند – هیچ کس انکار نمی کند که تعیین اهداف برای یادگیری فرزندان و ایجاد معیارهای معقول برای ارزیابی پیشرفت، ارزشمند است. با این وجود، کل این ساختار می تواند بر یکی از مهمترین شیوه های یادگیری بچه های کم سن: از طریق بازی غیرساختارمند و خود هدایت شده، اولویت داشته باشد. در اینجا پنج شیوه ای وجود دارد که تاثیرات مثبتی بر یادگیری هر بچه می گذارد.

 

شیوه اول : بازی، خلاقیت و کنجکاوی را تقویت می کند

وقت بازی آزادانه فرصتی عالی برای بچه هاست تا دنیای اطراف خود را کشف کنند. برخلاف گذراندن وقت جلوی تلویزیون یا کار کردن روی تکالیف، بچه ها هنگام بازی می توانند به طور مستقیم و طبیعی با اطراف خود ارتباط برقرار کنند. وقتی به آنها دستورالعمل هایی داده نمی شود، بچه ها به جای متمرکز کردن فکر خود بر آن چه به آنها در مورد این مسائل گفته شده است، می توانند اجازه دهند که تصورات شان در مورد این که مسائل چطور می توانند باشند، به کار افتد. این، کلید بوجود آوردن کنجکاوی و خلاقیت طبیعی بچه ها، به همراه حسی از اعتماد به ایده های خودشان، است. 

 

شیوه دوم :  بازی، پویایی را در یادگیری بوجود می آورد

کنجکاوی اساس بوجود آوردن عشقی واقعی به یادگیری است – در نتیجه کاملا قابل درک است که بازی برای کمک به فرزندتان تا آن علاقه به مالکیت درآوردن سفرهای تحصیلی خودش را بوجود آورد، نیز حیاتی است. بازی فرصتی به بچه ها می دهد تا کنجکاوی شان را با غرق شدن در علائق شان، دیدن این که کارشان به کجا ختم می شود و تجربه شادی که به همراه آن ایجاد می شود، ارضاء کنند.

 

شیوه سوم :بازی، استقامت و حل مشکل را یاد می دهد

بچه ها هنگام بازی موقعیت کم استرسی را تجربه می کنند– که آن را تبدیل به فرصتی عالی برای آزمایش و تجربه شکست می سازد. شاید آنها با بلوک هایی خانه می سازند و در حال تقلا برای صاف نگه داشتن آن هستند، یا نقاشی می کنند و سخت تلاش می کنند تا اثرشان درست مانند آن چه که در تصورشان است، به نظر برسد. فعالیت هایی از این قبیل، بچه ها را تشویق می کند تا روش های مختلفی را امتحان کنند و ببینند چه چیز عملی و چه چیز غیرعملی است، بدون این که خسته شوند یا خودشان را قضاوت کنند.

 

شیوه چهارم : بازی مهارت های اجتماعی قوی را تقویت می کند

صرف وقت برای بازی، فرصت بی نظیری را در اختیار بچه ها قرار می دهد تا در مورد تجربیات شان تعمق کنند و روی چالش هایی که با آن مواجه شده اند، کار کنند. مخصوصا در فعالیت های مرتبط با ایفای نقش، مانند بازی با عروسک ها، اجرای نمایش، یا بازی هایی مانند «خانه» یا «مدرسه»، بچه ها کار مهم پردازش ارتباطات متقابل دنیای واقعی را دارند انجام می دهد، مکانیسم های تحمل سالم را بوجود می آورند و مهارت های اجتماعی موثری را می سازند. به علاوه، بازی به خودی خود اغلب یک فعالیت اجتماعی است، که فرصت ارزشمندی را برای بچه ها فراهم می کند تا به ارتباط متقابل با همسالان خود بپردازد، روی عدم توافق ها کار کنند و با هم همکاری داشته باشند.

 

شیوه پنجم : بازی کلید کل خوبی هاست

بچه ها طوری طراحی شده اند که فعال باشند، و بازی یکی از لذت بخش ترین شیوه هایی است که آنها می توانند فعال باشند. بازی طبیعی شامل مهارت های جنبشی خوب زیادی می شود (در مورد ساختمان سازی با بلوک ها، ساختن قلعه های شنی، بریدن کاغذ برای پروژه های هنری و فعالیت های بیشمار دیگری فکر کنید) و بلند شدن و به اطراف رفتن. این نوع فعالیت برای بوجود آوردن بدن ها و عادات سالم در طولانی مدت لازم است. به علاوه، مفرح هم هست.

مقالات مرتبط

چگونه به بچه ها یاد دهیم که عاشق یادگیری شوند ؟

9 توصیه آسان برای کمک در انجام تکالیف که هر پدر و مادری باید بدانند

افزایش اراده و عزم : این موضوع چه تاثیراتی دارد و چرا فرزندتان به آن نیاز دارد ؟

6 توصیه به والدین در مورد تعیین اهداف برای فرزندان