افزایش اراده و عزم : این موضوع چه تاثیراتی دارد و چرا فرزندتان به آن نیاز دارد ؟

چه چیزی در تعیین موفقیت یک دانش آموز موثر است؟ موفقیت چقدر وابسته به استعداد و هوشی است که یک بچه در سراسر مدرسه از خود نشان می دهد؟

چه چیزی در تعیین موفقیت یک دانش آموز موثر است؟ موفقیت چقدر وابسته به استعداد و هوشی است که یک بچه در سراسر مدرسه از خود نشان می دهد؟ اگر بچه تان نمره عالی  را نگیرد، آیا محکوم به کم استعداد بودن برای مابقی زندگی اش هست؟

این «نابغه» این گونه فکر نمی کند – آنجلا داکوُرس، برنده «جایزه نوابغ» مک آرتور  و استاد روانشناسی در دانشگاه پنسیلوانیا، ادعا می کند که در واقع، شاخص کلیدی موفقیت داشتن استعداد خیلی زیاد یا IQ خیلی بالا نیست، بلکه ویژگی شخصیتی معروف به عزم (شجاعت و استقامت) است. این خانم در کتاب خود با نام " استقامت: قدرت شور و اشتیاق و پایداری "  می نویسد که عزم آن چیزی است که افراد را هل می دهد تا به انجام کاری سخت یا کاری که پاداش هایش فورا قابل حصول نیست، ادامه دهند. وی آن را این گونه تعریف می کند: «شور و اشتیاق و استقامت لازمه اهداف طولانی مدت هستند».

عزم،  در روانشناسی یک مشخصه مثبت و غیرشناختی است که مبتنی بر اشتیاق افراد برای رسیدن به یک هدف بلندمدت ویژه است. این اشتیاق توام با یک نیروی انگیزشی قدرتمند می‌باشد. مداومت در تلاش در افراد دارای این ویژگی باعث می‌شود فرد بتواند بر موانع یا چالش‌هایی که در مسیر دشوار رسیدن به موفقیت وجود دارد غلبه کند. در واقع این ویژگی به عنوان یک نیروی پیشران در تحقق واقعیت عمل می‌کند. مفاهیم مرتبط با این سازه روانشناسی شامل پشتکار، سرسختی، تاب آوری، بلند همتی، نیاز به موفقیت و وظیفه‌شناسی می‌شود.

لزوما، چیزهایی بیشتر از یک توانایی شناختی صرف برای موفقیت وجود دارد. بنابراین، عزم  چگونه به نظر می رسد؟ آن می تواند مانند موارد زیر باشد:

  • ثابت قدم بودن در طول زمان رسیدن به یک هدف، حتی وقتی شکست می خورید یا پیشرفت تان در راستای هدف متوقف یا کند است
  • ناامید نشدن از شکست
  • مشکل نداشتن در بازبینی مکرر یک نوشته تا صرفا درست کردن آن.
  • پرسیدن بازخورد دیگران
  • رها نکردن و چسبیدن به تعهدات خود

استقامت، کار سخت، تعهد به اهداف و پایداری در میان تلاش ها و شکست ها همه  اینها مهارت های همیشگی زندگی هستند که همه دانش آموزان باید در خود تقویت کنند. عالی به نظر می رسد، درست است؟ سوال مهم تری که شاید بپرسید این است که «فرزند من چطور می تواند بیشتر این ویژگی ها را داشته باشد؟»

در اینجا چهار توصیه ای وجود دارد که داکوُرس با جزئیات بیشتری آنها را توصیف می کند:

توصیه اول : علائق را تقویت و اشتیاق را ایجاد کنید

یکی از بهترین مکان ها برای نشان دادن علاقه، خارج از کلاس درس است. از بچه هایتان بپرسید که از انجام چه کاری لذت می برند: شاید در واقع از قبل جواب را بدانید. به آنها کمک کنید تا چیزی را بیابند که سخت و «مستلزم تمرین آگاهانه تقریبا روزانه باشد». خود داکوُرس این قانون را «قانون کارهای سخت» می نامد، که می گوید هر عضو خانواده باید روی یک کار سخت در زمانی مشخص کار کند.

توصیه دوم : تمرین آگاهانه روزانه را اضافه کنید

در کتاب منزوی ها (داستانی برای موفقیت)اثر مالکوم گلدول ، تمرین آگاهانه عبارت از «قانون 10000 ساعته» است. حدود 10000 ساعت تمرین کنید تا یک کارشناس شوید. همچنین به معنای استفاده از بازخوردهای خوب برای تمرکز بر تکنیک های خاصی است که منجر به پیشرفت واقعی می شود. نگذارید که فرزندتان کارهای سخت را رها کند و همچنین اشکالی ندارد که برنامه زمانبندی داشته باشید، حتی روی زمان های تمرین برای فرزندتان پافشاری کنید. اما باز، نخستین قدم مهم است. تمرین بدون اشتیاق لزوما منجر به رشد بیشتر نخواهد شد. وقتی شکست ها روی می دهند، در مورد آنها صحبت کنید و به فرزندتان کمک کنید تا روی آنها کار کند.

توصیه سوم :هدف

فرزندتان باید بتواند یک هدف متمرکز دیگر برای کاری که دارد انجام می دهد و چرا آن را برای رشد استقامت در خود انجام می دهد، بیابد. به آنها کمک کنید تا این ارتباط ها را بیابند. مانند ریاضی: شاید مسئله هندسه ای که فرزندتان از انجام آن متنفر است، برای پروژه های ساختمانی آینده مفید باشد. به بچه ها کمک کنید تا به کاری که دارند انجام می دهند، شکل هدفمندی، فراتر از خود آن کار، بدهند.

توصیه چهارم:  امید

داکوُرس می گوید امید عبارت است از «این باور که یک کاری وجود دارد که می توانید انجام دهید تا در این مسائل یا چالش ها دوباره موفق شوید». با داشتن این باور است که می توانید رشد یا تغییر کنید ... که به نحوی، شبیه به داشتن یک «ذهنیت رشد» است، همان طور که کارول دک در کتابش با عنوان  "ذهنیت: یک روانشناسی جدید موفقیت"، توصیف می کند. بخشی از این کار، اجازه ندادن به فرزندتان برای دست کشیدن از هدف وقتی مسائل سخت می شوند یا به در بسته می خورند، است. بلکه، اجازه دادن به تجربه کردن شکست یا سختی به عنوان ابزاری برای رشد در انعطاف پذیری است. به فرزندتان کمک کنید، اما در نهایت به او اجازه دهید تا خودش مسئله را حل کند. و البته، الگوی انعطاف پذیر بودن شیوه ای برای کمک به فرزندتان است تا در مشکلات خودش تا آخر دوام بیاورد. مطالبی در مورد شکست های خودتان و این که چطور به موفقیت دست یافتید را با آنها در میان بگذارید. وقتی اعضای خانواده تلاش می کنند در سختی ها پایداری کنند، جشن بگیرید و یکدیگر را تشویق به پایداری کنید. با این که پایداری کردن آسان نیست، اما غیرممکن نیز نیست!

مقالات مرتبط

چگونه به بچه ها یاد دهیم که عاشق یادگیری شوند ؟

9 توصیه آسان برای کمک در انجام تکالیف که هر پدر و مادری باید بدانند

6 توصیه به والدین در مورد تعیین اهداف برای فرزندان

آمادگی برای جلسات اولیاء و مربیان: دستورالعملی برای والدین در جهت داشتن یک جلسه موفقیت آمیز با معلمان